RPEL e RBEL: como se fai o inventario municipal en Cataluña

Dúas normas para un mesmo deber

Todos os concellos españois teñen que manter un inventario actualizado dos seus bens e dereitos. A nivel estatal regúlao o RBEL (Real decreto 1372/1986). En Cataluña, a norma que manda é o RPEL: o Decreto 336/1988, do 17 de outubro, que aproba o Regulamento do patrimonio dos entes locais. O RBEL só se aplica de forma supletoria.

Que cambia na práctica

A diferenza máis visible é como se presenta o inventario. O RBEL ordénao por epígrafes segundo o tipo de ben. O RPEL organízao en libros (A, B, C, D e E), e cada libro divídese nos epígrafes do artigo 106.

• Un ben, un libro. O libro e o epígrafe non se escollen a man: saen de combinar a clasificación do ben, a súa situación patrimonial (propiedade, cesión, adscrición, arrendamento…) e a súa natureza xurídica.
• Inventario consolidado. O do concello inclúe os dos seus organismos dependentes, cun apartado propio.
• Máis datos por ben. Titular, contraparte cando o ben non é de propiedade plena, uso do dominio público e condicións de reversión.

O que non cambia

A obriga de rectificar o inventario cada ano e de someterio á aprobación do Pleno é a mesma, igual que a necesidade de valorar os bens e de inscribir os inmobles no Rexistro da Propiedade.

Como o resolve Inventario Municipal

Cada concello escolle na súa configuración se ve o inventario por epígrafes (RBEL) ou por libros (RPEL); en Cataluña, o segundo é o modo por defecto. As fichas non se reclasifican: son as mesmas, e o libro calcúlase ao amosalas. Así un concello pode cambiar de vista sen refacer nada e os informes saen no formato que pide a súa normativa.

Xestionas o inventario dun concello catalán e queres velo funcionando? Cóntanos o teu caso desde o formulario de contacto desta web.